ویژگیهای زبان اسپانیایی: چه عواملی زبان اسپانیایی را از دیگر زبانها متمایز میکند؟
زبان اسپانیایی پرگویشورترین زبان از خانواده زبانهای هند و اروپایی و همچنین پرگویشورترین زبان شاخه رومیایی است. یکی از منحصربهفردترین ویژگیهای این زبان، غالب بودنِ دوجانبه آن است؛ هم به لحاظ تعداد گویشور و هم به لحاظ تعداد کشورهایی که در آنها به زبان اسپانیایی صحبت میشود. با توجه به تاریخچه زبان اسپانیایی، هسته اصلی و بخش عمدهای از واژههای این زبان از گونههای محلی زبان لاتین گرفته شده که از زمان ورود رومیها، به اسپانیا آمد. از طرف دیگر، زبانهای موجود در اسپانیای آن زمان، مثل آلمانی گوتیک، یونانی باستان، عربی و بعدها، انگلیسی هم بخشی از واژههای این زبان را تشکیل میدهند. ورود زبان انگلیسی در سالهای اخیر، مانند ورودش به خیلی از زبانهای دیگر، به خاطر استفاده بیشتر مردم از اینترنت و شبکههای اجتماعی و همچنین روابط کاری و تجاری با دیگر کشورها بوده است.
الفبای زبان اسپانیایی با دو واژه شناخته میشود، Alfabeto که از یونانی باستان (Alfavita: αλφαβήτα) وارد لاتین شد ـکه در آغاز، قبل از یونانی باستان در زبان سومری به وجود آمده بود و هر حرف آن نشانه یک کلمه بود، مثلاً آلفا به معنی گاو بود که اهمیت زیادی برای سومریها داشتـ و از لاتین وارد زبانهای دیگر، از جمله اسپانیایی شده است؛ و Abecedario که مستقیماً اسپانیایی است و از حروف A ،B ،C ساخته شده که به صورت کلی تمام حروف و آواها در زبان اسپانیایی را در بر میگیرد. (من به شخصه از این دومی بیشتر استفاده میکنم)
حروف CH و LL تا سال ۱۹۹۴ به صورت رسمی در الفبا وجود داشت، ولی از این سال به بعد توسط آکادمی سلطنتی اسپانیا، از الفبای زبان اسپانیایی حذف شد، چون یک آوا، متشکل از دو حرف که خودشان صدای مستقلی دارند (dígrafo)، تشخیص داده شد؛ اما هنوز این دو حرف عملاً در الفبای اسپانیایی، نوشته میشود و کاربرد دارد و در لغتنامه دو مدخل مجزا برای هر یک وجود دارد.
حرف Ñ برای اولین بار در قرون وسطی متولد شد؛ در زمانی که راهبان و کاتبان نسخهنویس به خاطر صرفهجویی در مصرف پوست و همچنین وقت، برای بعضی از حروف، مخففهایی انتخاب میکردند تا بتوانند بیشترین تعداد کلمه را در هر سطر بگنجانند. یکی از همین حروف ñ بود. اولین ñ در متنی در تاریخ ۱۱۷۶ پیدا شده؛ با وجود این، آکادمی سلطنتی این حرف را از سال ۱۸۰۳ وارد الفبا کرده است. این تغییر ساده، یکی از تغییراتی است که هنوز در زبانهای مثل ایتالیایی و فرانسه وجود ندارد؛ یعنی مثلاً برای همین صدای ni از دو حرف g و n استفاده میکنند. (مثل کلمه lasagna در ایتالیایی)
الفبای اسپانیایی تقریباً از هر الفبایی در جهان دقیقتر، سادهتر و بیاستثناتر است و همین یکی از دلایلی است که یادگیری آن را آسانتر میکند. مثلاً زبان اسپانیایی مشکلاتی مثل این مثال در زبان فرانسه را ندارد که حروف تعریف باعث میشوند معنی کلمات از روی جنس دستوری آنها مشخص شود، نه از طریق تلفظشان؛ مانند این مثال و مثالهای بسیاری از این دست، که le pot (قابلمه) و la peau (پوست) در فرانسه، هر دو به صورت (po) تلفظ میشوند و فقط حرف تعریف آنها (le) و (la) باعث تشخیص معنی آنها میشود؛ اما در اسپانیایی، احتمال داشتن چنین مثالهایی، تقریباً صفر است.
جنس دستوری در زبان اسپانیایی (که در مقاله جنس دستوری در زبان اسپانیایی بیشتر توضیح دادهام) به نسبت زبانهایی که جنس دستوری دارند، بسیار سادهتر است. واژههای مونث با حروف خاصی، که معروفترین آنها a باشد، تمام میشود و بقیه واژهها که این حروف را ندارند، مذکر هستند. تعداد واژههای استثنایی هم انگشتشمار است.
نویسنده: شقایق پورصالحی
تاریخ انتشار: ۹ ژانویه ۲۰۲۱
